Milan Nešić 01 – 01.03.2018 2018-04-29T15:14:47+00:00

Milan Nešić……..

Bez naziva 10

Ulje na platnu, 2017, 2017. 20 x 25 cm.

 


Bez naziva 9

Ulje na platnu, 2017. 20 x 25 cm

Bez naziva 8

Ulje na platnu, 2017. 20 x 25 cm

 


Bez naziva 7

Ulje na platnu, 2017. 20 x 25 cm

Bez naziva

Ulje na platnu 2017. 50 x 70 cm

 

Bez naziva 5

Ulje na platnu, 2017. 100 x 80 cm

Bez naziva 4

Ulje na platnu, 2017. 100 x 80 cm.

 

Bez naziva 3

Ulje na platnu, 2017. 80 x 60 cm

 

Bez naziva 2

Ulje na platnu, 2017. 120 x 150 cm

Bez naziva 1

Ulje na platnu, 2017. 120 x 150 cm.


Milan Nešić (Sremska Mitrovica, 1976)

Upisao Fakultet likovnih umetnosti u Prištini 1997. Diplomirao na Akademiji umetnosti u Novom Sadu 2003. godine.

Master akademske studije iz oblasti slikarstva završio 2015. godine na Akademiji umetnosti u Novom Sadu.

Živi u Novom Sadu.

su ključni elementi u njenom radu. Živi i radi u Njujorku od 2013. godine

SAMOSTALNE IZLOŽBE

2017   Novi Sad, SKC “Fabrika”, Višak smisla

2016    Novi Sad, Likovni salon Kulturnog centra, Slike

2016    Beograd, Ulična galerija, Bez izlaza

2015    Novi Sad, Galerija „Šok zadruga“, Plastični problemi

2013    Kraljevo, Galerija Kulturnog centra „Ribnica“, Radovi na kartonu

2012    Beograd, Galerija i vinarija „U podrumu“, Slike

2011    Novi Sad, Galerija „Mali likovni salon“,

2011    Pančevo, Kulturni centar Pančeva, Galerija „Dvorište“, Novi radovi i nešto od pre

2011    Požega, Gradska galerija, Slike

2011    Beograd, Galerija „Nova“, Slobodna tema

2010    Kragujevac, Gradska galerija „Mostovi Balkana“, Obrnuto kretanje

2008    Smederevo, Galerija savremene umetnosti, Slike

2008    Kragujevac, Galerija Doma omladine (sa R. Đukanovićem), Slike

2008    Zrenjanin, Savremena galerija, Slike – objekti

2007    Novi Sad, Galerija Kulturnog centra, Slike – objekti

2006    Subotica, Moderna galerija „Likovni susret“, Slike

2006    Novi Sad, Kafe galerija „M_P Art“, Slike

2006    Novi Sad, Muzej savremene umetnosti Vojvodine, Razdvojeni delovi celovite rasprave

2005    Novi Sad, Kafe galerija „Izba“, Crteži

2005    Užice, Gradska galerija (sa A. Dimitrijevićem), Slike

2004    Novi Sad, Kafe galerija „Stari prostor“, Slike

2004    Beograd, Galerija „Haos“ (sa J. Janev i D. Stošić), Ka prostoru

2003    Novi Sad, MMC Art Klinika, galerija „Šok“, Crteži

2003    Novi Sad, Galerija „Da“, Slike

2002    Beograd, Galerija Studentskog kulturnog centra (sa D. Stošićem), Slike

GRUPNE IZLOŽBE

2017   Novi Sad, Muzej savremene umetnosti Vojvodine.

“(Dis)kontinueti – Savremena umetnost u Vojvodini.”

2016    Solun, Thessaloniki Art Fair

2016    Beč, Marx Halle, International Art Fair, Viennacontemporary „In focus – Ex YU and

Albania”

2016    Sombor, Galerija savremene umetnosti, „Terminal, music and arts festival“

2016    Los Anđeles, Herman Miller Showroom, Slike

2014     Beograd, Galerija „New Moment“, Odličan 5-

2014     Novi Sad, Galerija „Mali likovni salon“, Godišnja izložba centra za grafiku

2013     Zrenjanin, Galerija Kulturnog centra, 30 sa 30

2013     London, Reading Room Gallery, London Calling

2013     Rim, Galleria Vista. Nuove acquisizioni

2013     Novi Sad, Prirodnjački muzej, Ekokult

2012     Gaeta,  Pinacoteca Comunale D’arte Contemporanea, Ambientart III

2012     Gornji Milanovac, Moderna galerija, 11. Međunarodno bijenale umetnosti minijature

2012     Novi Sad, Muzej savremene umetnosti Vojvodine, „Privremena istorija“, izbor iz dela

kolekcije Muzeja savremene umetnosti Vojvodine 1950 – 2012.

2012     Rim, Associazione culturale atelier, Novi Sad u Rimu

2011     Zrenjanin, Kulturni centar, 30 sa 30

2011     Beč, Lukas Feichtner Gellery, Spring Serbian Salad

2011     Beograd, Galerija 73, Pogledi

2011     Njujork, MC Gallery, Novi Sad u Njujorku

2011     Novi Sad, Muzej savremene umetnosti Vojvodine, „Akvizicije“

Otkupi i pokloni (2004-2011)

2010     Gornji Milanovac, Moderna galerija, 10. Međunarodno bijenale umetnosti minijature

2010     Gornji Milanovac, Moderna galerija, Izložba kolonije „Mina Vukmanović Karadžić“

2010     Smederevo, Centar za kulturu Smederevo, 7. Bijenale likovnih i primenjenih

umetnosti

2010      Novi Sad, Muzej savremene umetnosti Vojvodine, Umetnost u Vojvodini 2000 – 2010

2010      Šabac, Narodni muzej, 54. Oktobarski salon

2009      Smederevo, Galerija savremene umetnosti, Ready made, re made

2009      Pančevo, Galerija M2, Novosadska scena

2009      Gornji Milanovac, Moderna galerija, Prolećni salon

2009      Kovin, Centar za kulturu, 27. Oktobarski likovni salon

2009      Novi Sad, Poklon zbirka Rajka Mamuzića. 38. Novosadski salon

2008      Gornji Milanovac, Moderna galerija, 9. Međunarodno bijenale umetnosti minijature

2008      Šid, Sremska Mitrovica, Inđija, Subotica, Vršac, Sombor, Kikinda

Projekat „Umetnost u Vojvodini danas“

2008       Beograd, Kuća legata, „Henkel Art Award“ kategorija savremeni crtež 2008.

2008       Novi Sad, Poklon zbirka Rajka Mamuzića, 37. Novosadski salon

2008       Sombor, Galerija Kulturnog centra „Laza Kostić“, Likovna jesen 2008.

2008       Novi Sad, Muzej savremene umetnosti Vojvodine, Telenor kolekcija

2007      Vrbas, Likovna galerija Kulturnog centra, Paleta mladih 2007

2007      Novi Sad, Galerija „Zlatno oko“, Izložba umetničkih zastava

2007      Norič, Old Bally Factory Gallery, Norwich twin cities art show

2007      Vršac, Galerija Kulturnog centra, Izložba Umetničke kolonije „Paja Jovanović“

2007      Zrenjanin, Savremena galerija, Izložba Umetničke kolonije „Ečka“

2006      Sremska Mitrovica, Muzej Srema, Skica za buduću izložbu u budućem Muzeju

2006      Beograd, Dom Omladine – Magacin u Kraljevića Marka, 47. Oktobarski salon

2006     Novi Sad, Galerija Vojvođanske banke, 35. Novosadski salon

2005     Gornji Milanovac, Moderna galerija, 8. Međunarodno bijenale umetnosti minijature

2005     Novi Sad, Muzej savremene umetnosti Vojvodine, Skica za buduću izložbu u budućem

Muzeju

2004     Sarajevo, Muzej savremene umetnosti, Antiteza

2003     Novi Sad, Galerija „Zlatno oko“, Pokretanje istrage

2003     Novi Sad, MMC Art Klinika, Perspektivni

2003     Gornji Milanovac, Moderna galerija, 7. Međunarodno bijenale umetnosti minijature

2002     Beograd, Galerija „Zvono“, Skok u prazno

2002     Beograd, Muzej 25. Maj, Real Presence

2002     Vršac, Konkordija, Studenti – umetnici

NAGRADE I OTKUPI

2003     Godišnja nagrada Akademije umetnosti Novi Sad za slikarstvo

2003     Nagrada za slikarstvo „Perspektivni“, MMC Art Klinike, Novi Sad

2009     Otkup Telenor kolekcije

2011     Otkup Muzeja savremene umetnosti Vojvodine

Rekli su….

Nebojša Milenković

Forme kao prostori (za) razmišljanja

Još od trenutka kad je početkom prošlog veka (1913) Dišan konceptualizovao praksu uvođenja predmeta (iz) svakodnevne upotrebe u korpus/kontekst umetnosti ― diskusije na temu odnosa između (svakodnevnih) predmeta sa jedne, odnosno tela/dela sa druge strane, nimalo ne gube na svojoj aktuelnosti. Među poglavljima te ― uvek aktuelne i nikad do kraja ispričane priče ― nalazi se i slikarski opus Milana Nešića, koji prisustvo materije (materijala) na crtežima i platnima koje radi uvodi već sa svojim ranim, studentskim radovima.
Sam Nešić svoja platna radije naziva radovima nego slikama (Namerno se ograđujem od reči “slikarstvo” jer smatram da sam malo toga “naslikao”), na ovaj način naglašavajući upravo manuelni momenat, tačnije niz momenata koji podrazumevaju kombinovanje, apliciranje, lepljenje, kolažiranje,…, koji njegove slike približava kategoriji trodimenzionalnih (vizuelnih) objekata. Locirane u međuprostoru između slika i radova, ali i između slike i slikarstva ― Nešićeve vizuelne strukture, mentalne i fizičke/fizikalne propozicije i vežbe, ili, jednostavno rečeno, slike-objekti u formi vizuelnog dnevnika svedoče upravo o umetnikovoj (umetničkoj) svakodnevici kao dominantnoj “temi” i karakteristici ove umetnosti. Dnevnički karakter ovih slika-znakova akcentovan je činjenicom da na većini radova Nešić ispisuje i datume njihovog nastanka. Pri tom on ne prikazuje (još manje opisuje) svakodnevicu ― već istu, najpreciznije rečeno, registruje. Na ovaj način (trajno) memorisani, datumi nastanka Nešićevih slika prevazilaze sami sebe ― istovremeno funkcionišući kao njihovi naslovi ali, podjednako, i kao intimni dnevnički zapisi.
Opredeljujući se za strategiju malih pomaka, opus Milana Nešića predstavlja kontinuirano kretanje i stalno nadograđivanje (gomilanje, svođenje, pročišćavanje, akumuliranje, …) stilskog (formalnog) obrasca koji je ovom slikaru već obezbedio široku prepoznatljivost što samo po sebi uopšte nije mali domet.

Tamara Đorđević

Na granici: Između fovističke apstrakcije i „slikarskog dadaizma“

Milan Nešić je umetnik koji nikada nije napustio slikarski mediji kao osnovno sredstvo svog umetničkog izraza. Njegova likovna istraživanja temelje se na promišljanju kriterijuma uspostavljenih unutar koncepcija likovne forme čak i onda kada je eksperimentalnim pristupom korišćenim materijalima dovodio u pitanje njene granice ili kada je tendeciozno išao izvan ustanovljena pravila. Ipak, Nešića interesovanja utelovljena u slikarskom opusu sticajem okolnosti nisu pozicionirala izvan okvira savremene scene vizuelnih umentosti budući da je periodično prisutan na najznačajnijim manifestacijama koje nude uvide u savremenu umetničku praksu.
Najnoviju seriju radova Milana Nešća u poređenju sa dosadašnjim opusom odlikuje diskretnije prisustvo ready made objekata koji se u statusu trodimenzionalnih elemenata integrišu u sliku. Slučajnost i bezinteresnost bili su osnovna načela pri izboru objekata za svakondevnu upotrebu. Oni se više ne nameću kao samostalni objekti kako bi se drskim prisustvom suprotstavljali samoj definiciji slike koja je ravna, dvodimenzionalna ploha, već sada predstavljaju „maskiraniji“ element koji se ne nameće na način da podseća na prelom između vizuelnih i likovnih umetnosti, između predadaističkih i dadaističkih umetničkih pra`ksi.
S druge strane, Nešić u najnovijoj seriji slika razvija jednu vrstu dadaističke prakse unutar samog slikarstva. Naime, Marsel Dišan je govorio o tome da njegovi ready made artefakti imaju polazište i u promišljanju samog slikarskog postupka kada slikar koristi industrijske boje. Te industrijske boje i ostala sredstva od kojih je načinjena slika jesu već postojeći proizvodi. Kada Nešić koristi slikarske uljane boje on ih tretira na isti način na koji bira već proizvedene oblike. On koristi one boje koje su mu na dohvat ruke, nezavisno od njihove kolorističke vrednosti. Prevaga crteža u odnosu na boju samo podcrtava sekundarni karakter kolorita uprkos tome što je kolorit Nešićevih slika intenzivan, svež i tonski uravnotežen.
Na prvi pogled bi se moglo reći da ižložene slike nalaze referencu u nekoj od fovističkih apstraktnih kompozicija Kleovog rada. No, čini se da Nešićeve slike nisu slike slikara već slike dadaiste koji se vraća slici..

Sanja Kojić Mladenov

Slika-prostor, proces, znak

Posle više stoleća dominacije slikarstva, tehnološke inovacije, naučna dostignuća, kao i brzina života su u 20. veku dovele do preispitivanja prirode i mogućnosti ovog medija u okviru novog društvenog sistema. Slikarstvo je neprekidno trajalo i razvijalo se tokom 20. veka, koristeći različite mogućnosti svog formalnog jezika, ali je intenzitet njegovog prisustva bio različit. Posle krize slikarstva u sedamdesetim godinama u kojima dolazi do pojave dematerijalizacije umetničkog predmeta i konceptualne umetnosti, sledila je ekspanzija slike u osamdesetim kroz transavangardu i neoekspresionizam. Danas ono koegzistira zajedno sa drugim vizuelnim medijima među kojima većinu čine oni čija je pojava direktna posledica statičkih i pokretnih tehnoloških saznanja (fotografija, video, digitalna umetnost…).

«Slikarstvo svoja svojstva ne deli ni sa jednim drugim medijem, što znači da ne može da se podudari, a pogotovo ne može da se zameni ni sa jednim drugim izražajnim sredstvom»[1]. «Na konkretnoj fizičkoj površini slike – načelno rečeno – sve je moguće i sve je dozvoljeno, od uživanja u slikanju uz obilje slikarske materije do asketskog odbacivanja svega što se u slici čini dodatnim, preteranim i suvišnim[2]». To su neki od razloga zbog kojih se danas mnogi mladi umetnici odlučuju za istraživanja isključivo u ovom mediju. Među njima je i Milan Nešić koji je posle završenih studija slikarstva na Akademiji umetnosti u Novom Sadu veoma aktivno nastavio da koristi ovaj manuelni izvođački postupak i pored mogućnosti koje pružaju novi mediji.

Nešićevo slikarstvo proističe iz sasvim intimnih pobuda i u sebi sadrži dubinske iracionalne impulse, ali i svesnu, racionalnu, praktičnu proveru njegovih saznanja o samoj prirodi medija slikarstva i mogućnostima koje ono pruža. Slika je njegova spoznaja o tome šta je slikarski prostor, šta je slikovno polje, kako se ono izgrađuje od strane slikara i kako se percipira od strane gledaoca. Njegovo slikarstvo svojim finim referencama i skrovitim aluzijama na istorijske prakse ovog medija i na svojstva rada drugih slikara, kao i svojom težnjom ka stvaranju slika-objekata, odgovara duhu modernog vremena i savremenom traganju za odgovorom na pitanje šta može danas da bude slika kao autonomni umetnički entitet.

Slika-prostor

Potreba za produbljivanjem dvodimenzionalne ravni slike, nagnala je Nešića da medij slikarastvo proširi shvatanjem slike kao objekta. Koncept građenja slike, predmetima ili entitetima sa svojim sopstvenim postojanjem, nisu eho ili imitacija spoljašnjeg sveta već njegova re-kreacija na nezavisan način, bez težnje ka reprezentativnosti slike. Postupkom srodnim tehnici kolaža-asamblaža Nešić upotrebljava različite nađene predmete i inkorporira ih u telo slike. Odbačeni predmeti, produkti potrošačkog društva (delovi odeće, ofingeri, kišobrani, savremena ambalaža, krpe, letvice..) tako postaju doslovni i pronađeni materijal za umetnički čin. Ovi urbani otpadci su povezani sa našim svakodnevnim životom, identifikujemo ih bez napora jer su oni deo iskustva materijalnog sveta koj nas okružuje, most između naše uobičajene percepcije i umetničke kreacije koju nam prezentuje umetnik

[1] K. Grinberg (C. Greenberg)

[2] J. Denegri, Slikarstvo postoji, u Slikarstvo, Konkordija, Vršac, 2003.

Iz galerije….

Umetnik kaže……..

MILAN NEŠIĆ

Moj izraz vezan je za medij slikarstva, crteža, kolaža i asamblaža. U formalnom smislu on predstavlja spoj različitih praksi apstraktnog slikarstva. Ovi postupci, lišeni svojih izvornih ideologija i preuzeti estetski indiferentno, upotrebljeni su u cilju istraživanja granica i mogućnosti samog medija slikarstva. Tako i brojne istorijske reference predstavljaju isključivo formalnu osnovu na kojoj rad nastaje. Akcenat je na materijalima i njihivim međusobnim odnosima koji se kreću od redukovanosti do maksimuma likovnih sredstava. Boja je tretirana je kao materija, najčešće nanesena pastuozno ili direktno iz tube, bez korišćenja specifičnih pogodnosti i mogućnosti koje upotrebljena tehnika pruža. Sa druge strane, radovi nastali kombinacijom različitih vanumetničkih materijala, ili njihovom inkorporacijom u sliku, često poprimaju karakteristike trodimenzionalnih objekta ali po svojim osnovnim karakteristikama ipak ostaju u mediju slikarstva. Motive i oblike biram proizvoljno. Bez obzira na njihovu prepoznatljivost u jednom broju radova, oni nisu nosioci nekog narativa ili poruke, sto ne treba nužno da uslovljava i posmatrača u tom pogledu. Intervencije su jednostavne i direktne kako bi naglasak ostao na procesima građenja i vizuelnoj ideji rada.

Sva pitanja poslavila Slavica Obradinović

Povratak na sajt