Nina Šumarac
Nina Šumarac, (1972, Beograd) je srpsko-kiparska vizuelna umetnica koja deluje na fluidnom preseku slikarstva, crteža, digitalnih medija, videa, istraživanja i intermedijskih instalacija. Specifično tehničko utemeljenje u njenom radu potiče sa školovanja na Visokoj politehničkoj školi za nove tehnologije u Novom Beogradu, gde je studirala mašinstvo i kompjutersko numeričko upravljanje (CNC) sistemima. Naknadno je stekla zvanje diplomiranog umetnika (BFA) na univerzitetu Buckinghamshire New University (UK) i postdiplomsku diplomu iz likovnih umetnosti na Cyprus College of Art.
Tokom svoje karijere, Šumarac je dobila različita međunarodna priznanja, uključujući pohvalu žirija T.I.N.A. Prize (Los Anđeles), prvu nagradu za digitalnu umetnost IL SESTANTE (Trst), prvu nagradu za medijski rad Estação (Portugal), pohvalu žirija na festivalu Pebbles Underground Film and Video Art Festival (Toronto), kao i plaketu na 58. Majskoj izložbi u Srbiji. Realizaciju njenih projekata podržalo je Ministarstvo obrazovanja i kulture Kipra, a njeni radovi se nalaze u zbirkama kao što je Državna galerija savremene umetnosti Kipra.
Duže od petnaest godina, Šumarac radi u studiju za animaciju Toonachunks i članica je tima Laboratorije za istraživanje animacije (LAR) na Kiparskom tehnološkom univerzitetu (Cyprus University of Technology). Njeni projekti i selektovani radovi dokumentovani su u različitim umetničkim katalozima i publikacijama, među kojima su knjiga projekta Estação u izdanju Trama Bodoque (Portugal), Electric Makumba u izdanju Quasi-Publication (kustos Simone Markoni), 99 Future Blue-Chip Artists u izdanju Artsted (London), Glitch.Art.Br 2022 autora Klebea Gazane (Brazil), U vetrovima skrivenog, Vasilis Mihailidis: Vizuelna i poetska proširenja dr Nadije Anaksagoru, kao i magazin LandEscape Art Review.
Njeni radovi su izlagani širom sveta u institucijama i prostorima kao što su CICA Museum (Južna Koreja), Winona State University (SAD), NeMe Arts Centre (Limasol), Bijenale prirodne umetnosti Geumgang, ALP MoCA Bacini dell’Arsenale Nord (Venecija) i Umetnički muzej Leopoldo Gotuzzo (Brazil). Učestvovala je i na : fu:bar (Zagreb), Bijenale tehnologije (Torino), Autonomni univerzitet države Meksiko (UAEMEX), Filmski festival u Štutgartu, Evropski umetnički forum Schafhof u Frajzingu, kao i tri paviljona na 6. Wrong bijenalu.
Umetnička praksa Nine Šumarac vođena je neprekidnim procesom zapitanosti o tome kako se naša stvarnost percipira, konstruiše i posreduje — preispitujući stanje savremenog čoveka kroz biopolitičku, društvenu i ekološku prizmu. U srži njenog rada leži tiho, ali uporno propitivanje načina na koji internalizujemo društveno konstruisane stereotipe, prateći nevidljive linije u kojima kolektivni narativi postaju lične istine. Krećući se između preciznosti činjenica i fluidnosti intuicije, Šumarac tretira informacije kao živi proces oblikovan sistemima i kontekstom. Eksploatacijom mogućnosti svakog podatka da postane performativni materijal za formiranje onoga što opisuje kao „diktirani realizam“, autorka ljušti slojeve svakodnevnog iskustva kako bi otkrila tenziju između vidljivog i nevidljivog. U njenom radu, intimno i univerzalno ogledaju se jedno u drugom, relativizujući naše bazične pretpostavke i otvarajući spekulativni prostor za alternativne načine opažanja.
